Als ZZP’er hebben we niemand meer boven ons die eisen aan ons stelt. Dat is natuurlijk ook zoals we het graag hebben, anders zouden we niet zelfstandig aan het werk zijn gegaan. Eigen baas, eigen keuzes, eigen beslissingen. Geen halfwas middelmanager om ons heen die zich graag laat gelden met wat hij feedback noemt, maar neerkomt op gezeik over dingen die er niet toe doen. 

Vrijheid blijheid, ruimte om te ondernemen. Zo waar en zo mooi als dat is, het is een luxe waar we wel mee om moeten kunnen gaan. De harde realiteit is dat je het niet gaat redden als we gewoon maar een beetje aanrommelen. De dagen plukken en maar zien wat er gebeurt is een shaky businessplan. Het is daarom echt wel nodig om eisen aan onszelf te stellen en te blijven stellen.

Het is nooit goed genoeg

Als grijze muis is loondienst zijn er nog zat mogelijkheden om rustig en anoniem met de rest van de meute mee te lopen. Niet al teveel uit de toon vallen, netjes doen wat de functie-omschrijving van verlangt, goed getimed enthousiast doen als de baas ook eens in de vergadering zit en niet betrapt worden op het snuitje coke tussen de middag om de ellende vol te houden. Zo zijn er zat mensen die een heel eind komen in het bedrijfsleven van de blauwe pakken en bruine puntschoenen.

Dat is allemaal niet hoe wij ’t willen. Wij willen de wereld veroveren. Of nou ja, in ieder geval een stukje ervan dat groot genoeg is om het ons hele werkende leven boeiend, afwisselen, interessant, lollig en zinvol te hebben. Dat lukt ons alleen als we onszelf blijven pushen. Dat we ons vak beheersen zodra we als ZZP’er aan de slag gaan is geen verdienste, het is slechts een harde voorwaarde – wat hebben we de buitenwereld anders te bieden? Ze huren ons niet in voor de aardigheid.

Koester de sense of urgency

De consequentie van ZZP’er zijn is een leven waarin we ons voortdurend moeten verbeteren. Het is misschien wel een van de meer onbesproken aspecten aan het ZZP-bestaan. Er zit altijd een mooie zweem van vrijheid blijheid om het hele begrip ZZP’en, maar die vrijheid blijheid moet bevochten blijven worden. We kunnen ons niet veroorloven op de automatische piloot van klus naar project naar opdracht te blijven fietsen. Alleen al de kennis van het vak dat we uitoefenen, moeten we blijven bijhouden. Wat er gebeurt op dat gebied? Wat ontwikkelt zich in onze sector? Moeten we nieuwe technieken aanleren? Moeten we investeren in nieuwe spullen? Moeten we mee met AI en hoe dan? Het zijn geen vragen uit luxe. We zullen ze moeten blijven stellen en we moeten er antwoord op blijven geven.

Alert blijven is de boodschap. Succesvolle ZZP’ers zijn mensen met een gezonde dosis sense of urgency. Daar zit een natuurlijke drang in om voortdurend te kijken of en hoe er een nieuw niveau van dienstverlening aan te tikken is. Niets blijft altijd hetzelfde, dus meeveranderen met wat er om ons heen gebeurt aan markt, vak en wereld is wel het minste waar ze aan denken. Alleen hebben we het dan nog maar om bijblijven en dat is voor de betere ZZP’er nooit genoeg. Wie zich wil onderscheiden van anderen heeft zichzelf andere en hogere eisen te stellen. Eisen die niet zo concreet zijn als een een extra diploma of een nieuwe skill, maar veel meer in de hoek zitten van wat een ZZP’er extra onderscheidend maakt ten opzichte van andere.

Eis meer dan vakkennis alleen

De eisen die we als ZZP’er aan onszelf moeten stellen, zijn randvoorwaardelijk te noemen voor een succesvol bestaan. De eis om elke dag scherp te zijn. De eis om er nooit met de pet naar te gooien, niet in te dutten, niet laks te worden, niet net dat beetje onverschillig om te gaan met beloftes, deadlines en afspraken. Op een heel ander vlak: de eis om financieel gedisciplineerd te blijven en geld te blijven reserveren voor een gezonde buffer of een pensioenpolis. En denk ook aan de eis aan onszelf om goed op onze levensstijl en onze gezondheid te letten. Ziek zijn doen we in onze eigen tijd en wordt niet wordt doorbetaald. Niet dat we heel braaf aan de havermelk en de vegaburger moeten (er zijn grenzen), maar elke avond een gezellige fles rood er doorheen schijnt ons lijf – helaas – niet veel goeds te brengen.

Het is voor elke ZZP’er mogelijk om succesvol te zijn als ZZP’er. Maar het is nu eenmaal zo: het is helemaal aan onszelf om ons te pushen. Blijf eisen stellen, blijf omhoog kijken, blijf de grenzen verder verleggen. Goud verdient niemand door voor zilver te gaan.