“Wat ik verdien? In ieder geval meer dan ik krijg”. Grapje met een baard zo lang als van de eerste de beste ayatollah, maar voor de meesten van ons klopt het feilloos. Geld verdienen in je eentje is een harde business. Werk komt ons nooit ofte nimmer aanwaaien, het kost tijd voor we een beetje naam hebt gemaakt als ZZP’er en altijd is er op de achtergrond de stem die zegt dat we voorzichtig moeten zijn met geld, voor het geval dat puntje, puntje, puntje. De vrijheid van het ZZP-leven is mooi, maar helemaal relaxed is het natuurlijk ook niet.
Des te meer reden om onszelf niet te vergeten in de dagelijkse strijd om aandacht en nieuwe klanten en de genadeloos doorsluipende worsteling met belastingen, sociale premies en vaste kosten. Allemaal zaken waar de argeloze loonstroker geen weet van heeft, maar die de ZZP’er als een schaduw achtervolgen. Daar mag dus wat tegenover staan en dat is ten eerste onze eigen financiële beloning. Altijd een lastige, want aan de ene kant willen we het gevoel hebben dat we niet alleen om de vrijheid ZZP’er geworden zijn, maar aan de andere kant willen we ook weer niet dat we onze eigen bufferopbouw in de weg gaat zitten door wat er binnen komt meteen maar door te sluizen naar leuke dingen voor de mensen, te weten onszelf.
Veel hangt af van onze persoonlijke situatie op het moment dat we de stap zet naar het ZZP-schap. Hebben we een redelijke spaarpot, hebben we geld achter de hand om de eerste pakweg 5 maanden zonder inkomen door te komen? Kunnen we het ons tijdelijk veroorloven om zonder salaris te leven tot de eerste opdrachten er zijn en ook betaald zijn? Hoeveel hebben we maandelijks privé nodig? Werkt onze partner of zijn we de enige kostwinner thuis? Enzovoort, enzovoort. Het is voor iedereen anders, maar uiteindelijk voor iedereen hetzelfde: geld is het eerste onderwerp dat we moeten tackelen voor we ZZP’er worden. Voor wie net begint aan dit avontuur is een goed gesprek met de fiscalist of boekhouder sterk aan te bevelen, omdat die eh, nou ja, verstand heeft van geld en belastingen en hoeveel er zo’n beetje nodig is om niet direct koppie onder te gaan. Altijd nuttig om te weten wat het salaris kan zijn om voorlopig even genoeg aan te hebben.
De beloning bovenop de beloning
Er zijn ZZP’ers die werken met een heuse holding-BV met eronder een werk-BV. Dat zijn de ambitieuzen geweest toen ze eraan begonnen, waarschijnlijk omdat ze in sectoren actief zouden worden waar niemand een gemanicuurde wenkbrauw optrekt van een uurtarief van 400 euro of meer. Dan kan het hard gaan en is zo’n BV structuurtje nuttig. Gaat het dan heel goed dan valt er niet alleen een deel van de winst als buffer te reserveren in de holding, maar is er een leuk pak aan dividend uit te keren. Maar ook zonder zo’n constructie op te tuigen blijft het een goed idee om niet te vergeten dat we van tijd tot tijd iets extra’s verdienen.
Noem een beloning voor de juiste keuze die we gemaakt hebben. De lol die we eraan beleven is een ding, maar daar kunnen we geen feestelijk weekendje Parijs van betalen. Om maar iets te noemen. Maar dit zijn dus de momenten die we onszelf gewoon af en toe cadeau moeten durven doen. Even de automatische versnelling uit de ‘Drive’ halen en in de ‘Park’ zetten. Gewoon even zonder keihard op de kosten te letten, een paar dagen uit de ratrace breken en met de partner een paar daagjes naar een topstad in een tophotel met eten in een toprestaurant. Of met het hele gezin zomaar ineens als traktatie in de budgetvlieger naar de Spaanse Costa. Of, lekker egoïstisch toegeven aan een krankzinnig dure uitgave voor onszelf, die volkomen onverantwoord is, maar o zo veel voldoening en nieuwe energie geeft.
Zo was uw Wij van de ZZP redacteur jaren geleden eens in de buurt van Nice om daar in de buurt een TV-commercial op te nemen. In een loos uurtje liepen we de stad in en wat kwamen we tegen in een prachtige winkel van pennen en schrijfgerij: een Mont Blanc Meisterstück vulpen, met erop de handtekening van Ernest Hemingway. Het was nog voor de eurotijd en omgerekend vanuit de Franse franc kostte die pen 1400 harde guldens. Geen kattenpis. Maar na 6 hele seconden van aarzeling, was-ie aangeschaft en in the pocket. Die pen ligt hier nog altijd op het bureau. Waarschijnlijk heeft de boekhouder ‘m toen nog ergens weg gefoefeld onder het kopje kantoorkosten, maar zelfs zonder dat was deze aankoop elke cent van z’n prijs waard gevonden. Op dat moment was het de verdiende beloning voor maanden en maanden vrijwel aan een stuk door hard werken; het besef dat het eigenlijk best goed ging begon door te dringen. Het werd tijd om ook eens te genieten van het succes.
Nou is dit geen pleidooi voor een reeks uitspattingen die ons zelfs als druk beklante ZZP’er toch ineens aan de rand van het faillissement brengt. Waar het om gaat is dat wevan tijd tot tijd even niet bibberend denken: “Wat gaat me dit kosten”, maar “Hier hebben we nú zin in en dit gaan we doen ook”. Dat kan iets materieels zijn als een pen of een horloge, een , maar zomaar ineens onze hele agenda leeg te schrappen om de kinderen te verrassen met een trip naar Disneyland geeft een even goed gevoel. We kunnen het doen, dus doen we het. We hebben de vrijheid om over ons eigen geld te gaan en dus ook om ons te belonen zoals wij dat willen. Als ZZP’er is er eigenlijk nooit een hele goede reden te bedenken om dat niet te doen. Nou goed, tenzij we in de bak zitten wegens belastingachterstand. Tegen die tijd is een Bic al een leuke extra.
Geef een reactie