Wij van de ZZP waren ZZP’er in Nederland, daarna ZZP’er in België en nu ZZP’er in Italië. Daar zat nooit een vooraf bedacht plan achter. De gedachte kwam op een gegeven moment aankloppen en we deden het gewoon. Comfort zones zijn comfortabel, maar daarbuiten groeit ook gras. Of dat dan groener is dan waar je vandaan komt, daar kom je vanzelf wel achter. Het heeft ons in ieder geval rijker gemaakt en (tot onze verrassing) niet alleen cultureel, maar ook nog financieel.

Nederland, enfin, we kennen het, fiscaal gezien. Rijk land, maar dat kan ook niet anders, gezien de steeds grotere hebzucht van een uitdijende overheid. België, heerlijk land, grappige mensen, mooie steden en beter eten dan in de polder, maar amai, ook daar toont de de fiscus zich een onverzadigbare schrokop. En Italië? Italië en haar regels, wetten, bureaucratie én hoge belastingen, daar staan ze door de bank genomen nog bekender om dan als de uitvinders van de pizza.

Des te groter de fiscale verrassing die ze er in 2015 doorvoerden. Voor ZZP’ers en kleine ondernemers werd een forfaitair Flat Tax regime ingevoerd van 15% belasting tot een maximum van aanvankelijk 65.000 euro omzet. Inmiddels is die limiet verhoogd tot 85.000 euro wegens laaiend succes. Bovendien haalden ze er nog een fiscale traktatie uit de hoge hoed: wie er een nieuwe freelance activiteit start betaalt de eerste 5 jaar 5% belasting. Zo wordt vrij ondernemerschap blij ondernemerschap. 

Ga het maar doen, dat is de boodschap

Maak het allemaal eenvoudig en stimuleer vrij ondernemerschap. Dat was het idee en dat idee is massaal omarmd. Geen aftrekposten, geen bonnetjes, geen ingewikkeld gereken, geen haakjes en geen oogjes. Het is letterlijk een kwestie van fakturen optellen, de belastingvrije voet er nog vanaf trekken en dan 15% over het restant. Zo eenvoudig kan het zijn. Ook de commercialista (accountants) waren er dus nogal blij mee; ga daar op bezoek en het is in een oogopslag duidelijk waar het begrip ‘papierwinkel’ vandaan komt.

Er zijn nu ongeveer 4,7–4,8 miljoen zelfstandigen in Italië. Ongeveer 50-60% daarvan is net als Wij van de ZZP niet actief met een BV-tje, maar gewoon als freelancer met een Partita IVA (BTW-nummer.) In 2025 koos zo’n 74% van de nieuwe zelfstandigen voor deze manier van ondernemen. Er zit nieuw leven in deze brouwerij, er steken meer start-ups de kop op en de eigen bazen zijn gemiddeld jonger dan ooit. Het is zo logisch als wat. De boodschap is: ga het maar doen. De overheid gaat jullie niet meteen fiscaal dwars zitten. Hier krijgen jullie de serieuze mogelijkheid aangereikt om vanaf het begin meer van de pizza over te houden en redelijk rap een gezonde buffer op te bouwen.

Waarom om daar wel en hier nog niet?

Elke ZZP’er zal zich dat na lezing van bovenstaande afvragen. Het enige dat Wij van de ZZP kunnen bedenken is dat de politiek in Nederland (en ook in België) dat helemaal niet wil. Er zijn wel partijen die de hele grote bek vol hebben over vrij ondernemerschap; maar zodra ze het voor het zeggen hebben in de regering, veranderen ze in socialisten en gaan de lasten eerder verder omhoog dan bemoedigend omlaag. Geld verdienen wordt hier maar smerig gevonden. Als vrij ondernemende geesten horen we steeds openlijker roepen dat we graaiers zijn, kapitalisten, uitbuiters en meer van dat.

Het is veelzeggend dat met name in Nederland de enige sector die er gegroeid is de ambtenarensector is. Het is onbegrijpelijk, want een land dat niemand aanmoedigt iets voor zichzelf te beginnen, snijdt een land in eigen vlees. Het trekt de energie uit de samenleving, neemt perspectief op potentieel zelf gecreëerd werkgeluk weg en staat vernieuwende ideeen in de weg. Zo’n land bloedt op termijn dood. Ergens in Rome, alom bekend van de vastgekoekte politiek, zijn er mensen opgestaan en hebben dit plan er doorheen gekletst. En het werkt. Voor miljoenen zelfstandigen en piepkleine eenpersoons bedrijfjes en voor het land als geheel. En dus blijft de vraag nog altijd: als dat daar kan, waarom niet in Nederland of België?